woensdag 21 december 2011

Levensbewijs

Ik had wel eens wat gelezen over de verplichting om, als in het buitenland wonende gepensioneerde, jaarlijks een levensbewijs aan de RVP te bezorgen.
Om eerlijk te zijn ik had er niets over genoteerd in mijn agenda en het dan ook uit het oog verloren.

Donderdag vijftien december valt er hier een brief in de bus met in bijlage het in te vullen levensbewijs.
De brief heeft 24 november als datum maar de tekst zegt dat de brief jaarlijks verstuurd wordt in de maand waarin je verjaart, in mijn geval december dus, en dat het levensbewijs binnen de dertig dagen (te rekenen vanaf ?) ingevuld terugverwacht wordt.

Ik had me vroeger voorgenomen een poging te wagen om het document op de amphur in Phon Phisai te laten ondertekenen maar ben daaroop teruggekomen.
Thaise ambtenaren staan weigerachtig tegenover het plaatsen van handtekeningen en stempels op documenten die niet in het Thais zijn opgesteld (of vertaald) en het leek me beter maar meteen via de ambassade te gaan.

We noteerden de gevraagde informatie op het levensbewijs en verstuurden het nog dezelfde dag, met 40 Baht voor de terugzending per EMS ingesloten, naar de ambassade.
Ik stuurde ook e-mail naar mijn Belgische contactpersoon op de ambassade om haar te verwittigen dat het document onderweg was en met de vraag het, vanwege de termijn van dertig dagen, a.s.a.p. terug te sturen.

Ik ontvang per kerende een e-mail van een Thaise "oude bekende" op de ambassade om te melden dat haar collega met verlof is maar dat zij de zaak zal behartigen en het document doorsturen naar RVP.
Ik ben aangenaam verrast, maar ook verwonderd, met deze procedure en vraag bevestiging.
Maandag 19 december krijg ik per e-mail bevestiging dat het levensbewijs per gewone post naar de RVP verzonden werd, dat noem ik "service" en goede "communicatie".

Ik had ook de dienst "levensbewijzen" van de RVP op 15 december via e-mail laten weten dat de termijn van 30 dagen moeilijk haalbaar zou zijn en hen voorgesteld het document, eens terug van de ambassade, te scannen en alvast via e-mail te versturen.
Nadat de ambassade bevestigde dat ze het document rechtstreeks verzonden heb ik dat vanzelfsprekend ook via e-mail aan de RVP gemeld.

In beide mails vroeg ik de RVP of, om tijd te winnen, volgend jaar het downloadbaar formulier levensbewijs dat op de website staat mag gebruikt worden, iets dat Ik betwijfel omdat het formulier dat ze toesturen van een streepjescode voorzien is die mogelijk noodzakelijk is om hun organisatie vlot te laten werken.

Niet dat het me verwonderde maar op geen van de twee mails kwam, tot hiertoe, antwoord.
Er is, nu hij reeds klaar is met de hervorming van de pensioenen, nog heel wat werk aan de winkel voor "Minister Q" om de organisatie en communicatie van de RVP een beetje te verbeteren.



0 reacties:

Een reactie plaatsen