Uit het oog uit het hart

In dit "logje", zo noemen velen een blogbericht in Nederland, heeft trouwe lezer en commentator Peter Stroo het over iets dat er al jaren is, waar hij regelmatig voorbijkomt maar dat hem, tot voor kort, nooit opviel.

Dit deed me terugdenken over een vraag die ik hem bij zijn laatste bezoek aan Paksuai stelde.
Ik vroeg of hij gemerkt had dat de watertoren gesloopt was, nu je het zegt, neen dat had hij niet gemerkt.

De watertoren van Paksuai was dan ook niets speciaals, er staan er hier zo nog tientallen in de omgeving.
Toch sprong hij, mij althans, bij het binnenrijden van Paksuai steeds weer in het oog samen met de nu gerestaureerde Bot van de Wat en later ook de Payanak.

In 2009 werd de watertoren afgebroken. Dit gebeurde in erg grote mate met een uit de hand bediende persluchtbreekhamer maar door enkele mensen die blijkbaar ervaring hadden met dit soort werk.

Het vrijgekomen terrein ligt er ook momenteel nog steeds ongebruikt bij.

Bij deze is de watertoren dus wel uit het oog maar toch niet helemaal uit het hart.