Posts tonen met het label Farang - Isan Lifestyle. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Farang - Isan Lifestyle. Alle posts tonen

vrijdag 24 augustus 2012

Locale verkiezingen

Maak je geen zorgen ik ben niet op weg een politiek blogger te worden, dit is een uitzondering.
Uitzonderlijk is ook dat de inhoud van dit stukje in grote mate berust op "van horen zeggen" en dus niet noodzakelijk de gehele waarheid weergeeft.
De reden dat ik het bericht toch schrijf zijn de ietwat speciale toestanden waar ik van hoorde, het zullen echter de echte Thailand kenners zijn die makkelijk door de bedekte termen heen zullen lezen.

Op zaterdag 18 augustus vond in "mu ban 4" (afgekort mu 4) van Ban Pak Suai de "lueak tang" (verkiezing) van een nieuwe "phu yai ban" plaats.
Vermits mu 4 slechts een klein deel van Ban Pak Suai omvat kan je dus van een zeer locale gebeurtenis spreken, alhoewel ...

Ik hoorde ongeveer een jaar geleden reeds in gesprekken dat de phu yai ban in juli 60 zou worden en gezien dat de maximum leeftijd is in die functie zouden er dus verkiezingen volgen, je hoorde toen meer dan een handvol namen van potentiële kandidaten.
Toen enkele dagen na de verjaardag van de "oude" phu yai ban de verkiezingsdatum werd bekend gemaakt en de kandidaten zich konden aanmelden bleven er drie over en kon het "stemmen ronselen" beginnen.
Eén van de drie kandidaten is, en dat was in Ban Pak Suai zeker niet algemeen gekend, een familielid van Phan ze verkondigde dit dan ook openlijk en verrichte heel wat lobbywerk.

Nu moet je weten dat in Thailand mensen meestal als inwoner van hun geboortedorp ingeschreven blijven ook al wonen en werken ze in Rayong, Phuket of zelfs in het buitenland.
Onze zonen en de jongste schoondochter zijn hier ingeschreven, zijn dus stemgerechtigd en kwamen naar huis voor de gebeurtenis.

Eens de kandidaturen gesteld waren konden de lijsten van de kiesgerechtigden ingekeken worden en we hoorden meteen over een raar verschijnsel.
Daar waar het aantal kiesgerechtigden voorheen om en bij de 400 lag bleek er nu plots een stijging met zowat 10 procent.
We hoorden dat één van de kandidaten flink wat familieleden uit omliggende dorpen administratief naar mu 4 verhuisd had, of het correct is kan je je afvragen maar er zal wettelijk weinig tegen in te brengen zijn.
In België heb ik weet van de "verhuis" van sterke kandidaten naar een andere stad of dorp dat er zwakker voorstaat neem maar Antwerpen in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012.

In de week voor 18 augustus hoorden we veel over het verstrekken van incentives door de kandidaten. Het is natuurlijk een publiek geheim dat de verkiezingen in Thailand steeds gepaard gaan met vote buying
In tegenstelling met wat je in het stukje leest hoor je hier wel vaker verkondigen dat je best van alle kandidaten de incentives aanneemt en in het stemhokje je eigen weloverwogen keuze aankruist, klopt in theorie maar ...
Phan was hier de witte raaf die aan alle kandidaten vertelde wie haar stem (en die van de kiesgerechtigde huisgenoten) zou krijgen en dat ze geen incentives zou aannemen.
Dit leidde tot dank en respect van de kandidaten voor wie dit een besparing betekende maar tot onbegrip bij een aantal dorpsgenoten die niet begrijpen waarom ze die "inkomsten" aan zich voorbij laat gaan.

Zaterdag om 15u00 ging ik wat graag mee naar het tellen van de stemmen en we waren beslist niet alleen.
De tendens werd al snel gezet en door de ganse telling bleven de verhoudingen ongeveer gelijk.

Als we de bronnen mogen geloven is de winnende kandidaat ook degene die de meeste/hoogste incentives gaf, je hoort zelfs spreken over busjes vanaf Pattaya en vliegtuigtickets vanaf Phuket.

Hoe dan ook mu 4 heeft een nieuwe phu yai ban die de voorkeur van net iets minder dan de helft van de kiezers genoot. Als je de ongeveer 40 voorlopige inwoners wegdenkt is zijn meerderheid nog veel ruimer, we zullen het er dus, tot hij 60 is, mee moeten doen.
















woensdag 25 juli 2012

Ongewenst bezoek

Enkele weken geleden, ik was alleen thuis en zat aan de computer, werd ik opgeschrikt door abnormaal heftig aanslaan van de honden.
Bij de poort en op straat was niets te zien en ik zag de honden ook niet in de tuin.
Toen ik de trap achteraan afliep zag ik dat ze met zen vieren de bak met de "droge voeding" omsingelden.
Bij nader toezien bleek de aanleiding niet de bak te zijn maar een "Cobra" vraag me niet van welke soort.



Ik heb deze foto genomen toen er even rust was, op de ingezoomde foto kan je zien dat hij toch wel enig formaat had.




Een Cobra is een gevaarlijke slang maar een, zeker in dergelijke natuurlijke omstandigheden, heel mooi dier om te zien.
Het was indrukwekkend te zien hoe hij constant ronddraaide om alle vier de honden in het vizier te houden.

Mijn grootste zorg was dat de honden overmoedig zouden worden en ik probeerde ze met een stok van de slang weg te drijven.
Dat was niet eenvoudig omdat de honden instinctmatig hun domein verdedigen.

Op een bepaald moment moet ik toch een opening gemaakt hebben in de richting die de Cobra beviel want hij vluchtte met een bekwame snelheid en in een rechte lijn naar de afsluiting achteraan de tuin, ik moest onderweg de honden enkel beletten dat ze voor hem kwamen.
De Cobra verdween achter wat rommel en toen ik even later, voorzichtig, ging kijken waar hij gebleven was zag ik hem nog net in een gat in de grond tegen de afsluiting verdwijnen.

'k heb hem sindsdien niet meer teruggezien en veronderstel dat hij begreep dat hij ongewenst is.

maandag 23 juli 2012

Vleermuis ... eten

Toen we het er enkele jaren geleden op het Thailand Isaan Forum over hadden leek het me, mede door de informatie waarnaar toen verwezen werd, eerder een plaatselijk gebruik.


Watch videos on KendinCos

Toen en ook nu blijf ik erbij dat, voor wat mij betreft, de Thais eten wat ze willen op de manier die ze willen en dat wij "farang" daarin meegaan zo ver we willen (of vooral kunnen).
Destijds werd in vraag gesteld of het al dan niet illegaal zou zijn om vleermuis te eten en voor mij blijft die vraag ook nu onbeantwoord.
Ik kan in ieder geval geen aanwijzing vinden dat vleermuis een beschermde diersoort zou zijn wel dat bepaalde soorten (ook) in Thailand een bedreigde diersoort zijn.
Dit maakt, samen met de andere bedenkingen die ik erbij heb, dat ik het een verwerpelijk gebruik vind maar ... ik ken mijn geboden, 't is hun land, 't zijn hun gebruiken en 't is hun leven.

De aanleiding tot dit stukje is dat ik de laatste weken enkele malen vleermuizen zag vangen in een "ton tan" bij onze buren aan de kant van Phon Phisai.





maandag 9 juli 2012

Allerlei

Wat vliegt de tijd, ja ook voor ons, we zitten alweer in de tweede helft van 2012.

't Werd tijd dat ik weer eens wat orde in mijn fotoarchief bracht en zo kwam ik toch weer bij enkele beelden waarover ik hier wat wil vertellen.

Wat Pak Suai Tai

'k Had het eerder dit jaar uitgebreid over de Fang Luuk Nimit aldaar maar ze hebben ook al langer een project voor de bouw van een Sala op stapel staan.
















Het project maakt, net zoals bij de bouw van de Bot, nauwelijks vorderingen op termijn komt het echter allemaal wel goed.
Begin dit jaar werd een deel van de dakbedekking geplaatst maar, zoals op de ingezoomde foto te zien is, slagen ze er niet in de platen netjes te laten aansluiten.


De werkzaamheden vielen lange tijd stil maar nu is de dakbedekking er weer afgehaald en horen en zien we af en toe werkzaamheden aan de dakstructuur.


Infrastructuurwerken

Ik beloofde in mijn goede voornemens 2012 een berichtje over een aantal "openbare werken" die de laatste jaren uitgevoerd werden en worden, 't is er nog niet van gekomen.

Er is op dat vlak wellicht nog meer op til.
Recent werd de 212 hier voor de deur (weer eens) opgemeten, waarom ze dezelfde metingen twee drie keer achter elkaar en in evenveel dagen doen is me een raadsel.



Een week later zagen we ze ook op "Lombom" (bij de bananenstalletjes over de brug richting Nong Khai) meten.

Er is reeds jaren sprake van dat de weg in Pak Suai verbreed zou worden en vermits de brug aan Phu Katae reeds breder gemaakt werd is dat niet onwaarschijnlijk.
Intussen werkt men ook aan de verbreding van de brug in Phon Phisai en, tenzij men ze ook zou verbreden, wordt de brug van Pak Suai dan de "bottleneck" tussen Phon Phisai en Nong Khai iets wat vooral zou blijken bij de Bang Fai Payanak


Anusawari (Anou Savari) Festival (Fair)

Ik beschreef dit evenement hier al eens een keertje.
Ook dit jaar brachten we enkele bezoekjes en neefjes en nichtjes zijn altijd blij dat ze mee mogen.














De foto's (genomen omstreeks 18u30) zouden doen vermoeden dat de thanon ahan (Prajak Road t.h.v. TOT) dit jaar geen succes was maar even later liep de zaak behoorlijk vol.

Het is goed te zien dat men ook bij gelegenheden als deze steeds meer aandacht blijkt te schenken aan de voedselhygiëne.


Onze honden

'k Moet ook nog eens een update geven over onze honden

Dam heeft tegenwoordig haar vaste stek bij yai Ning, Dong en Plaay die het huis van Hay en Nong bewonen.
Dam heeft daar vaak het gezelschap van de honden van onze buren iets waarvan we nog moeten afwachten of het bij Hay en Nong in goede aarde zal vallen als ze hier straks weer enkele maanden komen verblijven.
Die beesten hebben echter hun weg gevonden door de afsluiting en de niet altijd even konsekwent gesloten poorten.
Dam is ons echter niet vergeten en komt zo af en toe nog eens op bezoek.
Als wij bij Hay en Nong komen zal ze ons altijd begroeten en als we weer vertrekken zien we in haar ogen de vraag of we het goed vinden dat ze daar blijft.
Dam is een erg slim en aanhankelijk dier dat we hopelijk nog lang in onze buurt kunnen houden.

LiLi en DoDo zijn ook al wat ouder en relatief rustige honden.
DoDo is heel aanhankelijk maar zal zijn plaats naast mij heel gemakkelijk opgeven wanneer een van de andere honden aandringt.
LiLi daarentegen heeft het hoog in het hoofd en denkt dat iedereen voor haar moet wijken, ze moet daarop regelmatig terechtgewezen worden.

DoukDouk en DaDa zijn nog steeds erg speels en bijtgraag naar alles wat ze vastkrijgen.



Maar 's avonds als ze uitgeraasd zijn en op de veranda mogen leggen ze zich als lammetjes in de typische Labrador houding bij ons.

Alle vier hebben ze een voorkeur voor de bovenste trede van de trap naar de veranda achteraan en in de strijd om die plaats trachten ze elkaar daar soms weg te blaffen.
Ze maken de trap, zeker bij regenweer, ook zo smerig dat we er over denken het poortje naar beneden te verplaatsen.




Mijn hangmat moet ik na gebruik telkens wegnemen, DoukDouk en DaDa bijten die zonder genade in de kortste keren stuk.
Als ik ze weer eens bovenhaal komt er van rusten niet veel in huis, DoukDouk en DaDa willen dan hun aanhankelijkheid tonen en gunnen me de rust niet. 't Is allemaal goed bedoeld maar als ze over mij heen de strijd met elkaar aanbinden moet ik wel snel ingrijpen of ze hebben mij vast i.p.v. elkaar.

























zaterdag 5 mei 2012

Allerlei

Het is lang geleden maar ik moet het weer eens over onze internetverbinding hebben.
Sinds Phan een eigen laptop heeft om een aantal websites te volgen en, bij wijze van oefening, dagelijks met mij te Skypen moet ik dus "onze internetverbinding" zeggen.

Dat we YouTube filmpjes niet steeds helemaal probleemloos kunnen bekijken, dat ik op "Sendung Verpasst" af en toe "Puffer füllen" moet lezen, ... daar heb ik mee leren leven.
Dat ik eerder zelden op een deftige manier naar filmpjes uit de Videozone van de VRT kan kijken leidt tot heel wat meer frustratie al is er, zoals blijkt uit een antwoord van de VRT aan Marc Wonnink, hoop op beterschap.

Bedankt voor uw belangstelling voor de videozone van de VRT.
De VRT werkt niet met progressieve streaming, zoals bv. Youtube dat wel doet. Dit wil zeggen dat de file veel verder wordt ingeladen dan dat wat je aan het bekijken bent. Hiermee wordt deze file tijdelijk op je harde schijf opgeslagen en kan je dus als het filmpje gedaan is opnieuw beginnen kijken zonder problemen.
Aangezien deze file dus wordt opgeslagen en de gebruiker dit filmpje dus kunnen terugvinden en opslaan, kan de VRT een soortgelijke werkwijze niet toestaan vanwege de rechten op de beelden. We gebruiken hiervoor dan ook HTTP streaming waarbij telkens 5 seconden beeldmateriaal wordt opgeladen (continue lopende buffer). De file wordt hierbij niet opgeslagen op de PC van de gebruiker waardoor deze niet op een eenvoudige manier op het net kan belanden.
De video's worden aan 800 kb/s gestreamd maar deze moeten vaak een grote weg afleggen. Volgens mij ligt daar het probleem..
Emuleren naar een lagere snelheid is geen optie.
Vroeger waren de filmpjes geëncodeerd aan 400 kb/s. De kans dat u een probleem had was de helft kleiner dan bij 800 kb/s.
Het is dus perfect mogelijk dat uw lijn te zwak is om filmpjes van 800 kb/s te bekijken
Wat wel een oplossing kan zijn voor jou is dat je naar de redactie gaat met een mobiel apparaat. Als je naar m.deredactie.be gaat met je mobiel apparaat dan kijk je naar video's met een stream snelheid van 200kb/s. Wat minder vraagt van je internet verbinding
We werken echter wel aan een nieuw videoplatform waarbij de stream zich gaat aanpassen aan de snelheid van je internet.
Ik hoop dat we u hebben kunnen helpen.
Ondertussen excuseren we ons voor het ongemak dat u ondervindt.

De opmerking over de benadering via mobiel apparaat zette me aan het denken, zou het niet mogelijk zijn die voor mobiel internet bedoelde video op PC te bekijken?
Wat Googelen gaf me enige hoop maar enkele tests met players die het  formaat dat de VRT gebruikt om de video files naar mobiele apparaten te streamen aankunnen mislukten.
Mochten "kenners" van deze materie enige tips hebben worden die in dank afgenomen.
Sinds enkele dagen is het hier echter weer niet te doen met het internet.
Het ene moment lijkt er niets aan de hand en even later werkt er niks meer, soms maar een half uurtje maar vaak ook meerdere uren.
Ik doe dan enkele tests en het blijkt (bijna) altijd dat sites in Thailand (bank, weerbericht, loterijuitslagen, ...) wel vlot bereikbaar zijn maar daar houd het mee op.
Ik had al informatie ingewonnen bij Marc Wonnink en die had (ook met TOT) een vergelijkbaar probleem.
Ik liet Phan met TOT bellen maar daar krijg je, traditioneel, niet echt veel los.
Het zou om een capaciteitsprobleem gaan met nationale gevolgen waar aan gewerkt wordt, even geduld nog ('t was wel op vrijdag dat we de vraag stelden).
Hopelijk keren we snel terug op de "normale" toestand.
Het is zaterdagmiddag als ik dit stukje afwerk en, hout vasthouden, alles lijkt terug in orde.


Dat tijdens het regenseizoen de elektriciteit wel eens uitvalt is een bekend gegeven.
De redenen en de duur van dergelijke onderbrekingen beschreef ik enkele jaren geleden al een keertje in dit stukje
Donderdag was het weer zo ver maar ik weet niet precies hoe laat de stroom uitviel, we waren namelijk om 04u00 naar Khon Kaen vertrokken (dadelijk meer hierover) en toen was er nog niets aan de hand.
Toen we om 17u00 weer thuiskwamen was er nog steeds geen elektriciteit en het duurt nog tot 18u30 eer alles weer aanfloept.
De koelkast en diepvries werden meteen op snel koelen geschakeld maar, mede daar we de ganse dag niet thuis waren en alles gesloten bleef, was er geen schade.
't Was toen we thuiskwamen nog ruim 34 graden en toch was het, in het gezelschap van een koele Archa, te harden op de veranda achteraan, zou ook de hitte dan toch een beetje wennen?
Gezien we niet thuis waren werd een rampscenario vermeden, de ganse dag geen ventilator, geen internet, geen computer, geen TV, geen radio ... ik wil er niet aan denken.
Over de oorzaak van de onderbreking tasten we momenteel, en dat zal ook wel zo blijven, nog in het duister en ook dat is frustrerend.
Gezien voor iedereen, wij incluis, de dag hier voor of omstreeks zes uur begint en men het hier over een ganse dag zonder elektriciteit heeft denk ik dat het record van 2009 ruim gebroken werd.

Wat we als een positieve evolutie kunnen beschouwen is dat we hier de laatste dagen van al te hevige onweders gespaard blijven.
Er komt wel zware bewolking en hevige wind opzetten maar de neerslag blijft binnen de perken.
Dat is met onze jonge plantjes op het veld belangrijk maar daarover lees je regelmatig elders op dit blog.
Toch is het te verwachten dat we in de volgende dagen wel eens in de prijzen vallen want het weerbericht heeft toch wel wat op het programma staan.

Naar aanleiding van ons Een "Murphy" dagje een goede maand geleden gingen we donderdag terug naar Khon Kaen.
Vermits we onze datum wijzigden stonden we niet op de op de planning en moesten we het dossier via de centrale administratie naar de juiste dienst laten sturen wat maakte dat we pas een uurtje later  in de queue werden opgenomen, dat beloofde extra wachttijd op te leveren.
We kunnen het dus als een geluk beschouwen dat we toch nog net voor de middag bij de dokter geroepen werden. Niet onverwacht bevestigde achan Kitti dat hij Phan om de twee maanden wil blijven zien.
Hij kent ons al jaren en met enkele grapjes over en weer kregen we een nieuwe afspraak voor eind juni en het voorschrift voor de vorige keer niet meegenomen medicatie.
Bij de apotheek was het waanzinnig druk en het werd dus weer 13u30 eer we Srinagarind verlieten.


zondag 29 april 2012

Nieuwe fiets "Bis"

Bij het afhalen van mijn nieuwe fiets viel hij ook bij Phan onmiddellijk in de smaak.
Toen de verkoopster "slim" de opmerking maakte dat er ook een vrouwelijke versie van bestaat (er staat trouwens een afbeelding in het vorige stukje) viel dat dadelijk in goede aarde.
Toch besloten we om eerst even mijn ervaringen af te wachten alvorens te beslissen.

Ik ben zeer tevreden met mijn nieuwe fiets en alle klachten behalve die van de knie zijn verdwenen.
De drie versnellingen blijken ruim voldoende en werken, na een kleine bijstelling die ik makkelijk zelf kon uitvoeren, prima.
Bij het nemen van de lichte hellingen hier plaagde ik Phan door te zeggen dat ik even terugschakelde wat als enige reactie "ik wil ook een nieuwe fiets" opleverde.

Toen ik Phan op 23 april een knuffel gaf en gelukkige verjaardag wenste begreep ze eerst niet wat er aan de hand was maar herinnerde zich toch algauw dat het de twintigste verjaardag van ons "wettelijk" huwelijk was.
Ik gaf haar meteen ook het telefoonnummer van LA Bicyckle in Nong Khai en zei haar "bestel hem maar". De prijs is dezelfde als voor mijn fiets en de leveringstermijn zou ongeveer een week zijn.

Ze hielden woord en belden gisteren dat de fiets kon afgehaald worden wat natuurlijk ook meteen gebeurde.






De oude fiets ging ook mee naar Nong Khai want had op enkele punten wat onderhoud nodig. Die gaat nu in de berging om van dienst te zijn als we bezoek hebben en dat staat voor september op het programma.

De nieuwe fiets werd gisteren nog getest en viel zeer in de smaak al zal ik ook deze versnellingen nog wat moeten bijstellen.
De voldoening was zelfs zo groot dat we een extra rondje reden wat bij neefje Georges, die de oude fiets van Phan gebruikte, niet echt in goede aarde viel.


donderdag 12 april 2012

Nieuwe fiets

Het is sinds ik dit stukje schreef eigenlijk nooit meer goed gekomen.

Fietsen zou gezond en deugddoend moeten zijn maar telkens ik een poging ondernam kwam ik met meer problemen thuis dan toen ik vertrok.

Een deel van de problemen vinden hun oorzaak in het type fiets waar ik mee rondreed, 'k heb nog een foto van de kort na de aankoop,



maar ook de gewrichten willen niet meer mee, de nek en rug deden pijn, om van het zitvlak nog te zwijgen.

Kort voor Nieuwjaar ging ik op zoek naar een alternatief en kwam op de website van LA Bicycle uit bij de 700C RETRO MEN 16SP en dat leek me wel wat.



We trokken naar LA Bicyckle in Nong Khai en bestelden deze fiets.
't Zou even duren eer de fiets beschikbaar zou zijn want het model was niet zo populair en LA moest de beschikbaarheid nakijken.
Een maand later kwam het bericht dat ze deze fiets niet meer konden leveren en stelden een ander model, de 26" CRUISER PAUL FRANK 3SP BOY voor.



De opgegeven prijs was een stuk hoger dan voor de RETRO en ik had mijn bedenkingen bij de "designer look" van deze fiets.

Ik keek enige tijd rond maar kon eigenlijk niets vinden dat me bekoorde en besloot het er toch maar op te wagen en de CRUISER te bestellen.
De prijs bleek nu mee te vallen en lag zelfs onder die van de RETRO en de leveringstermijn zou een dag of tien zijn.
En zo kregen we gisteren telefoon dat de fiets klaar was om afgehaald te worden.

De eerste aanblik viel dadelijk mee.
Een proefritje achter de fietsenwinkel ook maar het zadel moest wat lager.
Nog eens proberen en alhoewel het even wennen zal zijn de fiets voelt goed, verkocht dus.




Misschien dat ik straks nog even een proefritje maak.
De Songkran drukte en gekte komen echter stilaan op gang en dan blijf ik liever thuis.

En de oude fiets ... daar rijd Taeng nu mee rond op de luchtmachtbasis Wing 1 in Korat (hoop ik toch).


donderdag 15 maart 2012

Bachelor's Degree

Iedere moeder hoopt dat haar kinderen het ver schoppen in het leven en dat begint met het succesvol afronden van de studie.
Voor Phan was het was een droom minstens een van haar zonen een universitair diploma te zien behalen mede omdat zo'n diploma uitgereikt wordt door iemand van de Koninklijke Familie. Vrijdag is die droom in vervulling gegaan.














Hoe de studie van Taeng verliep en wat er nog meer bereikt werd beschrijf ik kortelings in een ander stukje, hier wil ik het verhaal "rap pariniya tri" doen, het verhaal van het in ontvangst nemen van de bachelor's degree.

Dat de uitreiking in maart 2012 zou plaatsvinden was al een tijdje bekend, het was pas begin februari dat de planning vaste vorm aannam.
Taeng bezorgde ons een link naar de pagina op de website van de Ramkhamhaeng University waar we met zijn studentennummer (dat we hebben van de rekeningen) zijn planning konden bekijken.
Daar lazen we dat er op 24 februari een eerste repetitie was gepland, op 2 maart een generale repetitie en op vrijdag 9 maart in de namiddag de uitreiking van zijn diploma, we konden ons gaan voorbereiden.

Om al te veel stress (en een vroeg vertrekuur) te voorkomen besloten we donderdagnamiddag tot Korat te rijden (een rit van +/- 6 uur), daar te overnachten, en vrijdagochtend de rit van +/- 4 uur naar Bangkok te rijden.
We zouden vrijdag ook nog terugkeren tot Korat en zaterdag verder naar huis rijden.
Met de planning bekend besloot nichtje Dong om samen met haar dochter Plaay mee te reizen, Yod haar man die nog in Bangkok woont en werkt zou ons daar vervoegen. Neefje Georges die op het laatste ogenblik ook vrij van school bleek te hebben wou niet ontbreken.

We hadden, tegen mijn gewoonte in, te laat contact gelegd met "ons" Kwanruen Resort in Korat en dat bleek volzet voor de nacht van donderdg op vrijdag maar had plaats voor vrijdag op zaterdag.
Taeng ging informeren in het nabijgelegen The Airport Hotel en daar was plaats voor donderdag op vrijdag maar niet voor de volgende nacht we bestelden dus kamers in de twee hotels.
Het Airport Hotel is niet slecht gelegen en goedkoop maar oud en versleten (en da's een milde omschrijving) echt enkel een optie in uiterste nood.
Vrijdagochtend brachten we, alvorens naar Bangkok te vertrekken, onze spullen naar het Kwanruen Resort en verwittigden hen dat we die avond mogelijk laat zouden toekomen.

Gezien er in de buurt van de universiteit, zeker in deze omstandigheden, geen parkeermogelijkheden zijn besloten we de pick up te parkeren in een soi van Lat Phrao, de omgeving waar Dong en Yod vele jaren woonden en werkten, en waar Yod ons makkelijk zou vinden.
We deden de relatief korte afstand naar Ramkhamhaeng met een taxi voor 51 Baht (35 Baht instapgeld) geen onoverkomelijk bedrag dus.

Het was kort voor 13u00 toen we bij de Ramkhamhaeng University toekwamen en al liepen er nog wel wat gegradueerden van de voormiddagsessie rond was het daar daar relatief rustig.



Wat wel meteen opviel waren de, naar mijn mening wat kitscherige, geschenken die er op straat te koop aangeboden werden.


















Het was vrijdag de laatste van vijf dagen dat HRH Princess Maha Chakri Sirindhorn dagelijks om en bij de 7000, ja vijf keer zevenduizend, diploma's zou uitreiken, je kan het nalezen op deze website.






















We zochten ons, nadat we enkele foto's maakten, een plaatsje in de schaduw want het was bloedheet in Bangkok.
























Het enige wat je, via luidsprekers buiten, meekrijgt van de ceremonie is de naamafroeping en zo hoorden we de toch niet zo moeilijke naam van Taeng foutief aflezen op het diploma staat hij gelukkig juist.

Het was dus kwestie de tijd te doden tot het voorspelde einde om 15u00.
Vanwege de hitte liep er relatief weinig volk rond op het plein, er werden wel nog constant foto's gemaakt van gegradueerden van de ochtendsessie.



















Plaay wist de bewaking te charmeren en kreeg een geschenkje.






















Van die bewaking hadden we vernomen dat de enige kans om een glimp van de prinses op te vangen bestond t.h.v. de hoofdingang waar ze voorbij zou rijden, Phan wou het er op wagen.

De poort was afgesloten en het beperkte publiek werd door leger en politie op enkele meters afstand gehouden.
Er werd voortdurend op gedrukt dat foto's nemen verboden was en uiteindelijk moesten ook de zonneschermen dicht.
Bij het einde van de diplomauitreiking klonk er gezang vanuit de zaal en daarna stroomden de gegradueerden buiten om een erehaag te vormen vanaf de aula tot aan de poort.























Wij slaagden er in Taeng te spotten, lukt dat nog iemand van de familie op bovenstaande foto?

Uiteindelijk zag ik duidelijk dat de prinses bij het voorbijrijden richting poort keek (er stond aan de overkant op straat mogelijk nog meer volk dan bij de poort) en kon haar aangezicht duidelijk herkennen.
Phan daarentegen zei dat ze vanwege de zon en de zonwerende film op de ruiten van de auto enkel het silhouet herkende maar was daar al gelukkig mee.

Daarna mochten de studenten zich verspreiden en stroomde het plein en de straten tussen de faculteiten helemaal vol, waar al die mensen zo plots vandaan kwamen is mij een raadsel.













Er volgde natuurlijk een fotosessie, eerst op het plein


























en daarna nog bij de faculteit waar Taeng cursus volgde.
























En dan was het tijd om de "graduation dress" uit te trekken (en weer in te leveren) en enkele foto's te maken in het witte kostuum met zijn militaire kentekens.



























't Werd ook tijd om de terugreis naar Korat aan te vatten, we geraakten ondanks druk verkeer nog vlot bij de pick up, waar we afschied namen van Yod, en ook vlot uit de stad, niet vanzelfsprekend op vrijdag wist onze chauffeur die tot voor enkele jaren taxi reed in Bangkok.


























De rit naar Korat werd sterk vertraagd door enkele hevige regenbuien maar we kwamen veilig in Korat. 's Anderendaags stapten Taeng en Pat mee in voor een weekje vakantie thuis in Pak Suai.

Indien de officiele foto (1500 Baht) zich, zodra we hem hier hebben, een beetje deftig laat inscannen plaats ik hem nog aan het eind van dit stukje, intussen vind je nog meer foto's in Picasa