Ook dit is Thailand

Inleiding

Op forums en in blog's die verband houden met Thailand zal je vaak de afkorting TiT (This is Thailand) tegenkomen.
In het beste geval bedoeld men dat het beschrevene zich in Thailand nu eenmaal op die manier afspeelt en dat je daar mee moet leren leven, vaak is de achtergrond in de aard van ze weten niet beter, ze willen het niet anders, ze zullen het nooit leren, ...

We moeten de ogen niet sluiten voor bepaalde toestanden en het gebruik van TiT is vaak terecht zolang we maar het elfde gebod in het achterhoofd houden.

Veel minder lees je over positieve ervaringen, over dingen waarvan je zegt dat hebben ze nu eens goed aangepakt, vandaar dit stukje.

Inleiding - Deel 2

Bij ons laatste bezoek aan Pattaya kreeg Phan van een oude bekende en boekje over het Boeddhisme.
Nadat ze, thuisgekomen, het boekje enkele malen las vertelde ze me dat ze de inhoud zeer sterk waardeerde en met zo veel mogelijk mensen wilde delen.
Ze wou een aantal kopieën van het boekje, bij wijze van Tham Bun, op enkele plaatsen ter beschikking stellen.
Ze dacht er aan om het geheel in Phon Phisai (200x) te laten kopiëren maar naar mijn gevoel zou dat, zelfs in Thaise normen, overdreven duur uitkomen.
Ik zag echter een telefoonnummer op de omslag en adviseerde haar te informeren naar de mogelijkheden.

Tot zover de inleiding die ik toch nodig had om de kern van het verhaal een plaats te geven.


Vorige week vrijdag omstreeks 09u00 belde Phan met de uitgeverij, die zitten natuurlijk in Bangkok, het bleek mogelijk de boekjes o.a. per 200 te bestellen.
De prijs bedraagt dan 18 Baht/boekje (+/- 100 bladzijden formaat = +/- ½ A4 = A5) en de verzendingskosten naar ons adres werden vastgesteld op 450 Baht.
Wij noteerden het rekeningnummer waarnaar we 4050 Baht moesten overmaken en de uitgeverij noteerde onze adresgegevens en telefoonnummer en er werd afgesproken dat wij zouden terugbellen zodra de ATM overschrijving uitgevoerd werd.
Ze vroegen ook nogmaals onze namen te spellen omdat ze bij de boekjes stickers leveren die je er zelf in kan kleven zodat "men" weet wie de boekjes schenkt.
Nog net voor de middag (11:32 staat op het ATM strookje) vertrekt de overschrijving en Phan belt zoals afgesproken de uitgeverij.
Even later komt er telefonisch bevestiging dat alles in orde is en de bestelling zal uitgevoerd worden.

Mijn inschatting was dat we in de loop van deze week de bestelling wel konden verwachten. Toen hier maandag omstreeks 13u00 een koerier het pak afleverde (nadat hij eerder belde om te vragen waar hij ons juist kon vinden) was ik toch wel (een eerste keer) aangenaam verrast.
Bij nazicht blijkt de bestelling in orde, de namen op de stickers juist geschreven en wat promotiemateriaal en enkele bestelformulieren voor een volgende gelegenheid zitten er ook bij.

Er blijken 209 boekjes in de doos te zitten en die 9 extra boekjes zijn de aanleiding tot mijn tweede aangename verrassing.
Neen, het is geen bonus maar wel een compensatie.
Op het vervoersdocument van de koerier staat een prijs van 230 Baht voor de verzending, gezien de uitgever ons 450 Baht liet betalen compenseert hij dat met 9 boekjes zodat ons "verlies" zich tot 8 Baht beperkt.
Wat mij betreft strekken de eerlijke en inventieve oplossing hen tot eer.

De uitgeverij is Buddha's Power Publishing en hun website, waarvan ik het bestaan pas ontdekte na de levering, heeft ook bestelmogelijkheden.

De koerier die m.i. gezien gewicht, afstand en snelheid aan heel redelijke prijzen werkt is NIM Express.
De website van de firma is niet toegankelijk maar hier vind je een beschrijving van hun ativiteiten.

Lees hier en hier over enkele TiT momenten.

Moto Honda Wave 110i

Onze "oude" motoesai is een Honda Wave 125 die ingeschreven werd in november 2547, dus goed 7 jaar oud is en ongeveer 40.000 km op de teller heeft.

Sinds ruim een jaar klaagt Phan, steeds nadrukkelijker, over het moeilijk starten van deze machine.
Haar klacht is terecht en bij meervoudige navraag in diverse "shop's" kregen we steeds als antwoord dat het een gebrek is eigen aan dit model.
Nichtje Dong, op de hoogte van de wens van Phan om een nieuwe te kopen, had al aangegeven de oude moto te willen overnemen, als de prijs gunstig was tenminste. Dong wil voor korte afstanden de auto laten staan en de moto gaan gebruiken.

Phan had als belangrijkste voorwaarde dat de moto met de hand kan gestart worden, aluminium wielen i.p.v. spaakwielen stonden ook op het verlanglijstje en de kleur kon in geen geval rood zijn.
We begonnen uit te kijken maar tengevolge van de recente overstromingen zijn de voorraden hier in Phon Phisai nagenoeg uitgeput.
Prijzen wou men ook al niet geven omdat levering van een nu bestelde moto na Nieuwjaar zou vallen en mogelijk in prijs verhoogd zal zijn.

In Nong Khai hadden we vorige week echter meer geluk, in één van de zaken van dezelfde eigenaar was nog een model dat we zochten aanwezig.
De Honda Wave 110i is standaard voorzien van spaakwielen en aluminium wielen is dus iets waar de shop, tegen meerprijs, voor zorgt.
Er is ook enkel de keuzemogelijkheid tussen rood en blauw, het werd dus blauw.
Verzekering en inschrijving worden door hen geregeld maar het is na inschrijving nog wel enkele weken wachten op de nummerplaat maar dat is hier geen probleem.

Er gingen enkele dagen over om de shop de motor te laten aanpassen (dat hadden ze ook onmiddellijk willen doen)  maar ook om op de kalender een "geschikte" dag te zoeken om de motor buiten te rijden en dat werd vandaag dinsdag 27 december.

Omdat het nu eenmaal een gunstige dag is reed vanochtend de nieuwe eigenaar ook de Wave 125 van hier naar huis.

Jubileum

Op 10 december 1991 trouwden wij hier in Ban Pak Suai voor de familie in een ceremonie die zonder wettelijke gevolgen blijft maar voor ons wel degelijk de datum van "ons huwelijk" is.

Onderstaande foto's en die in het album "1991 Huwelijk" zijn scan's  van foto's die al sinds vorige eeuw in een album zitten, 't is te merken aan de kwaliteit maar het blijven hoe dan ook leuke herinneringen.

Door omstandigheden duurde het tot 23 april 1992 eer we de "papieren" rond hadden en ook wettelijk trouwden. Hiervan bestaan geen foto's omdat een wettelijk huwelijk in Thailand een formaliteit is die, zonder enige romantiek, aan het loket geregeld wordt.

Dat wettelijk huwelijk, maar ook nog een hele rits andere voorwaarden, openden de weg naar België waar we (ongeveer) op 5 mei, door perikelen met onze ticket's enkele dagen te laat, aankwamen.


In augustus 1992 (ook hier ben ik de juiste datum kwijt) organiseerden we een "huwelijksfeest" voor de familie en vrienden in België.
Ik heb hiervan een videocassette die bijna twintig jaar oud is en minstens tien jaar niet meer bekeken werd.
Ik bracht ze weg om te laten digitaliseren maar had wel wat schrik van de kwaliteit die we zouden krijgen, een niet ongegronde vrees want enkele dagen later hoorden we dat de ganse film zwaar beschadigd is en niet te recupereren.

Hier kan ik de foto's van dat feest ook al niet terugvinden en meen ze, toen er bij het laatste bezoek heel wat foto's bekeken werden, in België ook niet gezien te hebben.

Er komen dezer dagen een aantal gebeurtenissen die zich gespreid afspeelden terug in de herinnering en ik zou de herinneringen graag ondersteunen met meer beelden. Hopelijk zit er in België nog ergens een (goede) kopie van de videocassette en zijn er daar nog foto's te vinden, aan de familie zou ik willen vragen er naar uit te kijken.
Hopelijk kan ik tegen of in augustus nog op dit onderwerp terugkomen.

Thai General Election 2011

Ik begin dit bericht op zondag 3 juli 2011 14u30 terwijl de Parlementsverkiezingen nog (een half uurtje) aan de gang blijven.
Toch hoor ik op het Belgische radionieuws al de ganse ochtend verklaren wie, op basis van de opiniepeilingen van de laatste weken en dagen, zal winnen en waarom.
Laten we voor een betere indicatie toch maar wachten op de resultaten van de exit polls welke voor kort na het sluiten van de stembureau's zijn aangekondigd.
De laatste uren lees ik steeds vaker dat de voorlopige resultaten reeds omstreeks 18u00 bekend zouden zijn en dat lijkt me een sterke prestatie.

Sinds gisterenavond 18u00 is het hier verboden propaganda te voeren via welke weg dan ook Twitter en Facebook inbegrepen.
Gevolg is ook dat gisteren alle verkiezingspropaganda uit het straatbeeld verdween, als je weet dat er hier langs de weg om de ongeveer dertig meter een bord stond zal dat een hele klus geweest zijn. Ook de dag in dag uit rondtoerende pick-up's met posters en vooral sterke geluidsinstallatie zijn eindelijk verdwenen.
En dan mogen we van geluk spreken dat hier slechts zeven van de +/-40 in het land actieve partijen aan de verkiezingen deelnemen.

We arriveren omstreeks 13u40 bij het "kiesbureau" en het is hier erg rustig.

Phan heeft niet veel tijd nodig om haar stem uit te brengen en het is nu wachten op de eerste resultaten.

De exit pollers houden woord en enkele minuten na 15u00 lees ik op Twitter de eerste resultaten en die zijn verbijsterend. Zo'n 20 minuten later zijn een drietal exit polls gekend en die gaan allen dezelfde richting uit, als dit zich in de tellingen bevestigd hebben de Thaise kiezers een wel erg duidelijke uitspraak gedaan!

De EC (Election Commission) maakt zijn voorspellingen minder waar en als ik omstreeks 22u30 afsluit zijn de uitslagen nog ver van volledig en sterk afwijkend van de exit polls al blijven het dezelfde winners en verliezers.

Zelfs de uitslagen die ik vanochtend lees zijn nog niet volledig maar het is wel duidelijk dat Thailand zijn eerste vrouwelijke eerste minister krijgt en er zijn ook al speculaties naar de te vormen coalitie.
Want ook al behaald de winnende partij met 262 van de 500 zetels een absolute meerderheid om in het Thaise systeem "comfortabel" te besturen is er meer nodig.

Wat mij meer dan raar overkomt is dat drie exit polls de bal, voor wat betreft Bangkok en de opkomst, zo misslaan.

Bij de reacties in de Bangkok Post Online legt iemand de link tussen de kleinere opkomst en de gewijzigde verhoudingen, 't is misschien vergezocht maar in Thailand is niets onmogelijk.

Milestone’s

Kortelings, 30 september om precies te zijn, bereiken we een “milestone” en is het 5 jaar geleden dat ik samen met mijn collega Luc afscheid nam van Gyproc en ook van een aantal collega’s waar ik af en toe toch nog wel eens aan terugdenk. 
5 oktober is het een jaar geleden dat we begonnen met de afbraak van het oude huis, de machinale afbraak begon en eindigde op ... 8 oktober
8 oktober is ook om een andere reden de volgende milestone, dan wonen we 5 jaar in Thailand, ik heb mijn zesde verblijfsvergunning van een jaar reeds op zak.
2 december is alweer een milestone, het is mijn zestigste verjaardag en ik ben dan (vervroegd) pensioengerechtigd en vanaf 1 januari is mijn status “gepensioneerd”.
Ik hoop van ganser harte dat alle betrokkenen van de sluiting van Gyproc Wijnegem  de laatste jaren zo goed doorkwamen als ik dat deed.
Met de nodige voorzichtigheid overleefden we hier 5 jaar (en de enkele maanden die nog volgen) zonder “economische” problemen van de verbrekingsvergoeding aangevuld met wat spaarcenten, toch geeft het een geruststellend gevoel terug zicht te hebben op een “welvaartsvast” inkomen.

Enkele Gyproc veteranen zie ik nog regelmatig (eens per jaar is ook een regelmaat toch)
Ik liep tijdens een kort verblijf in België ook al wel eens iemand toevallig tegen het lijf.
Via e-mail, en recent ook via Facebook, zijn er eerder sporadische contacten.
Wie dit blog en mijn fotoalbums volgt  merkte mogelijk dat ik mijn eerste Gyproc pet hier nog steeds gebruik, ik kan hen geruststellen het gaat ons beter dan de pet laat vermoeden.
We hebben een lijstje van zaken die we onszelf gaan gunnen eens we gepensioneerd zijn, ik ga een nieuwe pet er toch ook maar bijzetten.

Hoe het ons vergaat weten jullie via dit Blog, ik hoop in reacties hier, op Facebook of per e-mail iets meer te vernemen over hoe het jullie, de ex-collega’s waar ik nog wel eens aan terugdenk, vergaat.

Changwat Bueng Kan

De beslissing moet nog verder door de administratieve molen maar je kan intussen wel stellen dat Bueng Kan de zevenenzeventigste provincie van Thailand is.

Met dit bericht Cabinet declares Bueng Kan as 77th province of Thailand werd begin augustus de regeringsbeslissing aangekondigd, en in een ander bericht Bueng Kan people delighted after district named Thailand’s 77th province leest men over de vreugde bij de inwoners van de nieuwe provincie en de goedkeuring (ik hoorde hier vooralsnog ook enkel positieve reacties) van de overheid en bevolking van Nong Khai de provincie waarvan de nieuwe provincie wordt afgesplitst.
De inauguratie van de nieuwe provincie is ook reeds gepland lees ik op deze pagina van www.sawadee.com

Princess’s Cup Boat Race
An inauguration of the new province, Bueng Kan officially formed on 3 August to mark its new status is celebrated on 10 – 12 September. There will be a Boat Race to win HRH Princess Maha Chakri Sirindhorn’s cup.

Ook onderstaand kaartje staat op www.sawadee.com en ik hun bekwam toestemming om het hier te gebruiken waarvoor dank.

Bron van het kaartje: http://isan.sawadee.com/buengkan/map.html 

Ook Wikipedia heeft intussen natuurlijk reeds een wiki/Bueng_Kan_Province pagina.

Ik wil hier graag drie goede herinneringen aan wat nu changwat Bueng Kan is beschrijven.

Wat Phu Tok, Nong Khai is an exclusive hilltop and best meditation retreat. It is also known as the Lonely Hill. In this holy retreat more than 50 monks reside in huts set atop the red cliffs. Located 170 km away from Nong Khai, this holy temple gives enlightening experiences to visitors and travelers. On getting closer to this holy temple, the colored wooden pathway will show you seven levels. These seven levels stand for seven phases of enlightenment or nirvana.
Lees verder op Travour.com

Bij mijn eerste bezoek aan Paksuai bezocht ik reeds deze indrukwekkende site en deed, het was 1991 en ik voelde me dus nog veel jonger, de klim naar de top.
De foto’s zijn van een laatste bezoek (2006) in gezelschap van Jan en Ooy. Jan deed toen de klim naar de top, ik en de vrouwen pasten.

Bung Khong Long, 13 km in length and 2 km in width is one of the largest natural lakes in north-eastern Thailand . The lake and around 380 hectar of marshland in the north are in the Wetland Conservation Program of the United Nations Development Programme UNDP.
Lees verder op isaan-travel.com

Dit meer bezochten we in mei 2005 op een lichtjes regenachtige dag.
Toch was ook in die omstandigheden te merken dat het daar best gezellig is en dat het er in betere omstandigheden zeker behoorlijk druk kan worden.

  

Bueng Kan Immigration is waar ik in 2009 mijn jaarlijkse “Extension of Stay” moest halen.
Niettegenstaande de procedure op een zeer vriendelijke en vlotte manier afgehandeld werd ben ik, vanwege de afstand natuurlijk, blij dat het bij die ene keer blijft en ik terug bij Nong Khai Immigration mijn verblijfsvergunning in orde kan houden.

Klimaat en Wisselkoers

Gisterenmiddag liep de temperatuur in mijn bureel op tot 37°.

We hebben momenteel buiten geen thermometer maar het moet in de buurt van de 40 graden geweest zijn.

Nu is dat geen abnormale temperatuur voor de streek hier al heb ik de indruk dat het dit jaar allemaal wat vroeger komt.

Voordeel van het klimaat is dat het een (relatief) vast patroon volgt en we dus weten dat we binnen afzienbare tijd weer beter te verdragen temperaturen hebben.

De tabel is moeilijk te lezen maar hier vind je de bron.

Synchroniseren

Zoals beloofd in Harddisk zou ik regelmatig synchroniseren en gelukkig maar deed ik dat ook.

Vorige week haalde ik langzaam maar zeker mijn "data" terug naar de nieuwe harde schijf en maakte meteen ook backups naar de Notebook.

Donderdag haalde ik een behoorlijk aantal MP3 files terug maar vond het te laat om nog te back-uppen.

Vrijdagochtend nog een normale opstart en internetverbinding maar tijdens de koffie van (+/-) 09u00 moet er iets misgelopen zijn, toen ik terug bij de PC kwam stond hij op zwart scherm, geen systeemschijf gevonden.

Opstarten leerde me algauw dat er weer geen harde schijf meer gevonden werd, daar gaat al dat werk en mijn MP3's.

Andere bezigheden maakten dat we pas vandaag de computerwinkel weer opzochten om, vanzelfsprekend onder garantie, weer een nieuwe schijf te laten plaatsen.

En zo ben ik weer een paar dagen zoet met installeren, updaten en synchroniseren.

O ja, de MP3's heb ik ook kunnen terughalen op de Notebook. De gratis software "Recuva", Google brengt je desgewenst wel bij de download, wist ze netjes terug te zetten.

Harddisk

Het is reeds langer dan een maand dat de harde schijf van mijn PC me er via een "zwart scherm" aan herinnerd dat ze er mogelijk de brui aan zou gaan geven.

Ze geeft (gaf) ter gelijkertijd het advies een nieuwe harddisk aan te schaffen en intussen, na het drukken van F2, een "back-up" te maken.

Dat laatste advies volgde ik dan ook al een tijdje en met SyncToy zorgde ik op regelmatige tijdstippen voor een synchronisatie van de data schijf van mijn PC met een folder met de naam "data PC" op mijn Laptop (Notebook zeggen we hier).

Hey! Who took my badjas?

Hey! Who took my badjas?

You know weer from nothing zeker?

Hola hola, subiet no koffiekoeken for you, hé!

Drie zinnetjes waarmee we bij onze aankomst voor een korte vakantie in België vrijwel onmiddellijk geconfronteerd werden.

Reeds de eerste (volledige) dag van ons verblijf kregen we de vraag "heb je het al gezien?"

Het gaat hierbij om het volgende reclamefilmpje dat voor een ware "hype" blijkt te zorgen.